اگر این فرایند و الزامات آن جدی گرفته نشود، دوران نه جنگ، نه صلح به دوره‌ای از فرسایش خاموش منابع انسانی و اجتماعی و اقتصادی و سیاسی و فرهنگی تبدیل می‌شود. فرسایشی که معمولا بی‌صدا رخ می‌دهد؛ نه مثل انفجار با سرعت به گوش می‌رسد و نه مثل ویرانی ها تصویر تکان‌دهنده‌ای دارد.